Her sokak başında senden anı var
Sensiz bu şehire ne ad vereyim
Kaldırım taşları hasret kokarlar
Burnumun direği sızlar gezerim.

Duvara yazdığım ismin silinmiş
Kimbilir burdan ne aşıklar geçmiş
Çam ağacı benim gibi eskimiş
Sensiz bu şehire ne ad vereyim.

Sizin eve baktım gözlerim doldu
Nefesim içinde sanki boğuldu
Dudaklarım sustu sözcükler sustu
Sensiz bu şehire ne ad vereyim.

Boynumu büktün ya bir garip gibi
Bu kente gönlümü koydum sır gibi
İçimi yaktın ya bir volkan gibi
Sensiz bu şehire ne ad vereyim.

NEVZAT GÜZELDERE