BU AŞKA SONUNDA GÖZYAŞI SUNDUK

Bir hırka bir ekmek demiştin bana
Ömrümün son anı olsa unutmam
Seninle hasırlar saraydır bana
O melek kapımı çalsa unutmam

İnkar etme sakın dilin tutulur
Aşk mahşerde senden davacı olur
Yaşanmış bir sevda nasıl yok olur
Ömrümden bin ömür geçse unutmam

Hani bensiz hayat susuz bir yazdı
Hani bensiz hayat kuru ayazdı
Cennet bizim için yaratılmıştı
Mahşere dek derdin asla unutmam

Çifte kumrularken birer el olduk
Bu aşka sonunda gözyaşı sunduk
Her adım değil her nefes yok olduk
Ne ektin ne biçtin gör bak unutmam

timmedya / NEVZAT GÜZELDERE

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir